Szanghaj 2012: Pierwsze zwycięstwo Nico Rosberga

2012 w Formuła 1 przechodzi obecnie jeden z najbardziej kontrowersyjnych okresów. czerwony Byk et Sebastian Vettel, panujący mistrzowie świata po raz trzeci z rzędu, pozostają faworytami, ale McLaren, Ferrari i Mercedes Ci, którzy rosną w siłę, potrafią ich zaniepokoić. Tymczasem Nico Rosberg gra swój trzeci sezon w Silver Arrows, u boku Michael SchumacherSiedmiokrotny mistrz świata wrócił z emerytury dwa lata wcześniej, aby dołączyć do projektu niemieckiej marki. Ma 26 lat i 110 Grand Prix bez zwycięstwa od debiutu w 2006 roku. WilliamsMłodszego z dwójki Niemców uważa się za solidnego i stabilnego kierowcę, ale jeszcze nie kandydata na zwycięzcę.

Weekend w Szanghaju zmienił wszystko od soboty. Rosberg zapewnił sobie pierwsze pole position w Formule 1, wyprzedzając Lewis Hamilton i jego kolega z zespołu, Schumacher. Jednak Brytyjczyk został ukarany cofnięciem o pięć miejsc za wymianę skrzyni biegów przed pierwszym treningiem, więc oba samochody Mercedesa wystartowały z pierwszego rzędu. W niedzielę kierowca z Wiesbaden w Niemczech natychmiast potwierdził swoją formę doskonałym startem, od razu przejmując kontrolę nad wyścigiem. Na piątym okrążeniu miał już 2,6 sekundy przewagi nad Schumacherem, a Button, Räikkönen i Hamilton jechali za nim w odpowiedniej odległości. Wyścig wydawał się układać pomyślnie dla Mercedesa, dopóki nieudany pit stop nie kosztował Schumachera jego wyścigu na trzynastym okrążeniu – źle dopasowane prawe przednie koło spowodowało jego wycofanie, pozbawiając zespół potencjalnego podwójnego miejsca.

Strategiczne zwycięstwo

Wyścig przekształcił się w wyjątkowo skomplikowaną bitwę strategii opon, charakterystyczną dla wczesnej ery Pirelli. Pit stopy pojawiały się często i szybko: Mark Webber próbował podciąć oponę już na szóstym okrążeniu, Räikkönen i Hamilton zjechali do boksów na dziesiątym okrążeniu, a Button na jedenastym. Tymczasem Rosberg spokojnie prowadził wyścig z przodu, wymieniając opony na trzynastym okrążeniu i odzyskując impet. Na półmetku prowadził z prawie pięciosekundową przewagą nad Buttonem, a Hamilton, dzięki agresywnej strategii, awansował na trzecią pozycję.

Kluczowy moment nastąpił na 39. okrążeniu. Jenson Button, który odzyskał prowadzenie po ostatnim pit stopie Rosberga, stracił cenny czas w alei serwisowej i wrócił do wyścigu na szóstej pozycji. Rosberg odzyskał prowadzenie z wygodną przewagą – ponad dwadzieścia sekund nad rywalami – i nie miał już szans. Räikkönen miał problemy pod koniec wyścigu na zużytych oponach, tracąc kilka pozycji w ciągu dwóch okrążeń pod presją Sebastiana Vettela, który startował z jedenastej pozycji. Na mecie z szachownicą Rosberg wygrał z przewagą 20 sekund nad Buttonem i Hamiltonem, którzy uzupełnili podium.

Zwycięstwo, które zapowiadało losy mistrza

To pierwsze zwycięstwo w Szanghaju to coś więcej niż tylko przypis w karierze. Odniesione w 111. wyścigu Formuły 1 przez Rosberga, po sześciu sezonach gromadzenia doświadczenia, bez stawiania ostatecznego kroku. W wieku 26 lat Niemiec udowodnił, że potrafi zarządzać wyścigiem od startu do mety z wyjątkową inteligencją taktyczną, stawiając opór szczególnie silnej stawce w tym sezonie.

Dalsza część jego kariery potwierdziła, że ​​to zwycięstwo nie było dziełem przypadku. Rosberg odnosił sukcesy w kolejnych sezonach w Mercedesie, korzystając z rosnącej popularności niemieckiego zespołu, który w 2014 roku wprowadził silniki hybrydowe. To właśnie ten okres wyniósł go na szczyt: w 2016 roku, po trzech latach zaciętych zmagań z Lewisem Hamiltonem – który w 2013 roku został jego partnerem zespołowym – Rosberg zdobył tytuł mistrza świata w ostatnim wyścigu w Abu Zabi, a pięć dni później ogłosił zakończenie kariery. Ten błyskawiczny rozwój rozpoczął się od jego pierwszego zwycięstwa w Chinach.

CZYTAJ TAKŻE > Kolekcjoner Hamilton — 2013-2016: Rosberg i Hamilton, bracia, którzy stali się wrogami